چند لحظه صبر كنيد ... |
|
چند لحظه صبر كنيد ... |
|
16 فروردين 1404 |
سوره ۴۴: الدخان - جزء ۲۵
سوره ۴۴: الدخان - جزء ۲۵
به نام خداوند رحمتگر مهربان |
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ |
|
حاء ميم |
حم |
|
سوگند به كتاب روشنگر |
وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ |
|
[كه] ما آن را در شبى فرخنده نازل كرديم [زيرا] كه ما هشداردهنده بوديم |
إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُّبَارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ |
|
در آن [شب] هر [گونه] كارى [به نحوى] استوار فيصله مىيابد |
فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ |
|
[اين] كارى است [كه] از جانب ما [صورت مىگيرد] ما فرستنده [پيامبران] بوديم |
أَمْرًا مِّنْ عِندِنَا إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ |
|
[و اين] رحمتى از پروردگار توست كه او شنواى داناست |
رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ |
|
پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است اگر يقين داريد |
رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ |
|
خدايى جز او نيست او زندگى مىبخشد و مىميراند پروردگار شما و پروردگار پدران شماست |
لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ |
|
ولى نه آنها به شك و شبهه خويش سرگرمند |
بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ |
|
پس در انتظار روزى باش كه آسمان دودى نمايان برمىآورد |
فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاء بِدُخَانٍ مُّبِينٍ |
|
كه مردم را فرو مىگيرد اين است عذاب پر درد |
يَغْشَى النَّاسَ هَذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ |
|
[مىگويند] پروردگارا اين عذاب را از ما دفع كن كه ما ايمان داريم |
رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ |
|
آنان را كجا [جاى] پند[گرفتن] باشد و حال آنكه به يقين براى آنان پيامبرى روشنگر آمده است |
أَنَّى لَهُمُ الذِّكْرَى وَقَدْ جَاءهُمْ رَسُولٌ مُّبِينٌ |
|
پس از او روى برتافتند و گفتند تعليميافتهاى ديوانه است |
ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوا مُعَلَّمٌ مَّجْنُونٌ |
|
ما اين عذاب را اندكى از شما برمىداريم [ولى شما] در حقيقت باز از سر مىگيريد |
إِنَّا كَاشِفُو الْعَذَابِ قَلِيلًا إِنَّكُمْ عَائِدُونَ |
|
روزى كه دست به حمله مىزنيم همان حمله بزرگ [آنگاه] ما انتقامكشندهايم |
يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى إِنَّا مُنتَقِمُونَ |
|
و به يقين پيش از آنان قوم فرعون را بيازموديم و پيامبرى بزرگوار برايشان آمد |
وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَاءهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ |
|
كه [به آنان گفت] بندگان خدا را به من بسپاريد زيرا كه من شما را فرستادهاى امينم |
أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ |
|
و بر خدا برترى مجوييد كه من براى شما حجتى آشكار آوردهام |
وَأَنْ لَّا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ إِنِّي آتِيكُم بِسُلْطَانٍ مُّبِينٍ |
|
و من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه مىبرم از اينكه مرا سنگباران كنيد |
وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ |
|
و اگر به من ايمان نمىآوريد پس از من كناره گيريد |
وَإِنْ لَّمْ تُؤْمِنُوا لِي فَاعْتَزِلُونِ |
|
پس پروردگار خود را خواند كه اينها مردمى گناهكارند |
فَدَعَا رَبَّهُ أَنَّ هَؤُلَاء قَوْمٌ مُّجْرِمُونَ |
|
[فرمود] بندگانم را شبانه ببر زيرا شما مورد تعقيب واقع خواهيد شد |
فَأَسْرِ بِعِبَادِي لَيْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ |
|
و دريا را هنگامى كه آرام است پشتسر بگذار كه آنان سپاهى غرقشدنىاند |
وَاتْرُكْ الْبَحْرَ رَهْوًا إِنَّهُمْ جُندٌ مُّغْرَقُونَ |
|
[وه] چه باغها و چشمهسارانى [كه آنها بعد از خود] بر جاى نهادند |
كَمْ تَرَكُوا مِن جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ |
|
و كشتزارها و جايگاههاى نيكو |
وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ |
|
و نعمتى كه از آن برخوردار بودند |
وَنَعْمَةٍ كَانُوا فِيهَا فَاكِهِينَ |
|
[آرى] اين چنين [بود] و آنها را به مردمى ديگر ميراث داديم |
كَذَلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا قَوْمًا آخَرِينَ |
|
و آسمان و زمين بر آنان زارى نكردند و مهلت نيافتند |
فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاء وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنظَرِينَ |
|
و به راستى فرزندان اسرائيل را از عذاب خفتآور رهانيديم |
وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِينِ |
|
از [دست] فرعون كه متكبرى از افراطكاران بود |
مِن فِرْعَوْنَ إِنَّهُ كَانَ عَالِيًا مِّنَ الْمُسْرِفِينَ |
|
و قطعا آنان را دانسته بر مردم جهان ترجيح داديم |
وَلَقَدِ اخْتَرْنَاهُمْ عَلَى عِلْمٍ عَلَى الْعَالَمِينَ |
|
و از نشانهها [ى الهى] آنچه را كه در آن آزمايشى آشكار بود بديشان داديم |
وَآتَيْنَاهُم مِّنَ الْآيَاتِ مَا فِيهِ بَلَاء مُّبِينٌ |
|
هر آينه اين [كافران] مىگويند |
إِنَّ هَؤُلَاء لَيَقُولُونَ |
|
جز مرگ نخستين ديگر [واقعهاى] نيست و ما زندهشدنى نيستيم |
إِنْ هِيَ إِلَّا مَوْتَتُنَا الْأُولَى وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِينَ |
|
اگر راست مىگوييد پس پدران ما را [باز] آوريد |
فَأْتُوا بِآبَائِنَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ |
|
آيا ايشان بهترند يا قوم تبع و كسانى كه پيش از آنها بودند آنها را هلاك كرديم زيرا كه گنهكار بودند |
أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَالَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ أَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ |
|
و آسمانها و زمين و آنچه را كه ميان آن دو است به بازى نيافريدهايم |
وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ |
|
آنها را جز به حق نيافريدهايم ليكن بيشترشان نمىدانند |
مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ |
|
در حقيقت روز جدا سازى موعد همه آنهاست |
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقَاتُهُمْ أَجْمَعِينَ |
|
همان روزى كه هيچ دوستى از هيچ دوستى نمىتواند حمايتى كند و آنان يارى نمىشوند |
يَوْمَ لَا يُغْنِي مَوْلًى عَن مَّوْلًى شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ |
|
مگر كسى را كه خدا رحمت كرده است زيرا كه اوست همان ارجمند مهربان |
إِلَّا مَن رَّحِمَ اللَّهُ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ |
|
آرى درخت زقوم |
إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ |
|
خوراك گناه پيشه است |
طَعَامُ الْأَثِيمِ |
|
چون مس گداخته در شكمها مىگدازد |
كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ |
|
همانند جوشش آب جوشان |
كَغَلْيِ الْحَمِيمِ |
|
او را بگيريد و به ميان دوزخش بكشانيد |
خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَى سَوَاء الْجَحِيمِ |
|
آنگاه از عذاب آب جوشان بر سرش فرو ريزيد |
ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيمِ |
|
بچش كه تو همان ارجمند بزرگوارى |
ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ |
|
اين است همان چيزى كه در باره آن ترديد مىكرديد |
إِنَّ هَذَا مَا كُنتُم بِهِ تَمْتَرُونَ |
|
به راستى پرهيزگاران در جايگاهى آسوده [اند] |
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٍ |
|
در بوستانها و كنار چشمهسارها |
فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ |
|
پرنيان نازك و ديباى ستبر مىپوشند [و] برابر هم نشستهاند |
يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَقَابِلِينَ |
|
[آرى] چنين [خواهد بود] و آنها را با حوريان درشتچشم همسر مىگردانيم |
كَذَلِكَ وَزَوَّجْنَاهُم بِحُورٍ عِينٍ |
|
در آنجا هر ميوهاى را [كه بخواهند] آسوده خاطر مىطلبند |
يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِينَ |
|
در آنجا جز مرگ نخستين مرگ نخواهند چشيد و [خدا] آنها را از عذاب دوزخ نگاه مىدارد |
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولَى وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ |
|
[اين] بخششى است از جانب پروردگار تو اين است همان كاميابى بزرگ |
فَضْلًا مِّن رَّبِّكَ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ |
|
در حقيقت [قرآن] را بر زبان تو آسان گردانيديم اميد كه پند پذيرند |
فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ |
|
پس مراقب باش زيرا كه آنان هم مراقبند |
فَارْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ |