کسی که عزت میخواهد، پس عزت، همه از آن خداست.
خیلی از کارهای روزانه ما، تلاش های ما توی زندگی از سر آن است که دوست داریم عزیز بشویم. به آبرو واعتباری برسیم. توی چشم خلایق کم و پست و حقیر جلوه نکنیم. درس میخوانیم، کار میکنیم، پول در میآوریم، لباس خوب میپوشیم، خانه خوب، ماشین خوب، شغل خوب، همسر و بچههای خوب… دوست داریم بقیه هم ببینند و به ما به دیده تحسین نگاه کنند. خلاصه عزیز بودن توی چشم خلایق را همه مان دوست داریم. به هر دری میزنیم و هر تلاشی میکنیم تا سرمان را بالا بگیریم میان خلایق. بعد این وسط، اگر لطمهای بخورد به این داشتههایمان، دیگر انگار همه آن عزت و آبرویمان را باختهایم.
بعضیها انگار عزت و اعتبارشان را از پول و خانه و ماشین و مدرک نمیآورند. هیچ کدام از اینها را هم ندارند اما توی چشم خلایق عزیزند، معتبرند. قرآن یادمان میآورد که اگر دوست داریم عزیز باشیم باید به منبع واقعیاش مراجعه کنیم. به کسی که عزیز شدن و ذلیل شدن در دست اوست.
بعضیها اعتبار و آبرویشان خداست، عزیزشدنشان مال آن است که به خدا وصلاند. به سرچشمه حقیقی عزت. توی دل مردم محترم و دوست داشتنیاند، بی آنکه داشته دنیایی ویژهای داشته باشند. خدایی که وعده داده اگر حساب خودتان با من را صاف کنید، رابطهتان را با من اصلاح کنید، من خودم تضمین می کنم که رابطه شما را با مردم اصلاح کنم، درست کنم. حتی بالاتر از این توی قرآنش وعده داده که محبت اهل ایمان و عمل را توی دلها می اندازد. آنها را پیش مردم عزیز و دوست داشتنی می کند. خدایی که بلد است توی قلبها نفوذ کند، خدایی که بلد است ذهنیتها را، محبتها را، علاقهها را تدبیرکند، مدیریت کند.
بسم الله الرحمن الرحیم
مَن کَانَ یُرِیدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِیعاً
افکار نیوز