حدیث (1) امام على عليه السلام :
أَكلُ السَّفَر جَلِ قُوَّةٌ لِلقَلبِ الضَّعيفِ وَهُوَ يُطَيِّبُ المِعدَةَ وَيُذَكِّى الفُؤادَ وَيُشَجَّعُ الجَبانَ وَيُحَسِّنُ الوَلَدَ؛
خوردن به، قلب ضعيف را قوى، معده را پاك، ترسو را شجاع و فرزند را زيبا مى كند.
تحف العقول، ص 101
حدیث (2) امام صادق عليه السلام :
لَو يَعلَمُ النّاسُ ما فِى التُّفّاحِ، ماداوَوا مَرضاهُم إِلاّ بِهِ، أَلا وَإِنَّهُ أَسرَعُ شَىْ ءٍ مَنفَعَةً لِلفُؤادِ خاصَّةً وَإِنَّهُ نَضوحَةٌ؛
اگر مردم مى دانستند چه خواصى در سيب وجود دارد، بيماران خود را تنها با آن درمان مى كردند. سيب از هر چيزى سريع تر به قلب فايده مى بخشد به ويژه آن كه خوشبو كننده مى باشد.
طب الأئمه، ص 135
حدیث (3) امام على عليه السلام :
اَلعَسَلُ شِفاءٌ مِن كُلِّ داءٍ وَلا داءَ فيهِ يُقِّلُ البَلغَمَ وَيَجلُو القَلبَ؛
عسل شفاى هر بيمارى اى است و هيچ بيمارى در آن نيست، بلغم را كم و قلب را جلا مى دهد.
مكارم الأخلاق، ص 166
حدیث (4) رسول اكرم صلى الله عليه و آله :
يا عَلىُّ عَلَيكَ بِالعَدَسِ فَإِنَّهُ مُبارَكٌ مُقَدَّسٌ وَهُوَ يُرِقُّ القَلبَ وَيُكثِرُ الدَّمعَةَ وَإِنَّهُ بارَكَ عَلَيهِ سَبعونَ نَبيّا؛
اى على تو را سفارش مى كنم به خوردن عدس، زيرا مبارك و پاك است، قلب را رقيق و اشك را زياد مى كند و هفتاد پيامبر پيوسته از آن استفاده مى كردند.
وسايل الشيعه، ج17، ص100، ح9
حدیث (5) امام صادق عليه السلام :
نِعمَ الطَّعامُ الزَّيتُ يُطَيِّبُ النَّكهَةَ وَيَذهَبُ بِالبَلغَمِ وَيُصفِى اللَّونَ وَيَشَدُّ العَصَبَ وَيَذهَبُ بِالوَصَبِ وَيُطفِى ءُ الغَضَبَ؛
زيتون غذاى خوبى است، دهان را خوشبو مى كند، بلغم را از بين مى برد، چهره را باز، اعصاب را محكم مى كند و مرض را مى برد و خشم را خاموش مى كند.
مكارم الاخلاق، ص 190
حدیث (6) امام رضا عليه السلام :
اَلتّينُ يَذهَبُ بِالبَخرِ وَيَشُدُّ العَظمَ وَيُنبِتُ الشَّعرَ وَيَذهَبُ بِالدّاءِ وَلايُحتاجُ مَعَهُ إِلى دَواءٍ؛
انجير بوى بد دهان را برطرف، استخوانها را محكم، رويش مو را زياد، بيمارى را برطرف مى كند و با وجود آن احتياجى به دارو نيست.
وسائل الشيعه، ج17، ص133، ح1
حدیث (7) امام صادق عليه السلام :
(سَمِعتُ أَبا عَبدِاللّه عليه السلام يَقولُ فِى الغُبَيرا:) إِنَّ لَحمَهُ يُنبِتُ اللَّحمَ وَعَظمُهُ يُنبِتُ العَظمَ وَجِلدُهُ يُنبِتُ الجِلدَ وَمَعَ ذلِكَ فَإِنَّهُ يُسَخِّنُ الكُليَتَينِ وَيُدَبِّغُ المِعدَةَ وَهُوَ أَمانٌ مِنَ البَواسيرِ وَالتَّقطيرِ وَيُقَوِّى السّاقَينِ وَيَقمَعُ عِرقَ الجُذامِ؛
از امام صادق عليه السلام درباره سنجد شنيدم كه مى فرمودند: گوشت سنجد براى گوشت، هسته آن براى استخوان و پوست آن براى پوست مفيد است و در عين حال كليه ها را گرم، معده را ضدعفونى كرده و بازدارنده از بواسير و تسلسل بول است. ساق پا را تقويت و جذام را از بدن ريشه كن مى كند.
مكارم الاخلاق، ص 176
حدیث (8) رسول اكرم صلى الله عليه و آله :
كُلُوا الثّومَ وَتَداوَوا بِهِ فَإِنَّ فيهِ شِفاءً مِن سَبعينَ داءً؛
بخوريد سير را و مداوا كنيد با او، كه هفتاد بيمارى را شفا مى دهد.
مكارم الاخلاق، ص 182
حدیث (9) امام على عليه السلام :
كُلُوا التَّمرَ فَإِنَّهُ فيهِ شِفاءٌ مِنَ الدواءِ؛
خرما بخوريد كه شفاى دردهاست.
مكارم الاخلاق، ص 168
حدیث (10) رسول اكرم صلى الله عليه و آله :
عَلَيكُم بِالزَّبيبِ فَإِنَّهُ يَكشِفُ المِرَّةَ وَيَذهَبُ بِالبَلغَمِ وَيَشُدُّ العَصَبَ وَيَذهَبَ بِالعياءِ وَيُحَسِّنُ الخُلقَ وَيُطَيِّبُ النَّفسَ وَيَذهَبُ بِالغَمِّ؛
شما را سفارش مى كنم به خوردن مويز، زيرا صفرا را برطرف مى كند، بلغم را از بين مى برد، اعصاب را قوى، خستگى را دور،اخلاق را خوب مى كند، به روح آرامش مى بخشد و غم را مى برد.
خصال، ص 344
حدیث (11) امام صادق عليهالسلام :
مَنْ اَكَلَ سَفَرجَلَةً عَلَى الرِّيقِ طابَ ماؤُهُ وَ حَسُنَ وَلَدُهُ ؛
هر كس ناشتا يك بِهْ بخورد ، نطفهاش پاكيزه مىشود و فرزندش نيكو مىگردد .
كافى ، ج 6، ص 357، ح 3
حدیث (12) پيامبر صلىاللهعليهوآله :
اَطْعِمُوا الْمَرأَةَ فى شَهْرِها الَّذى تَلِدُ فيهِ التَّمْرَ فَاِنَّ وَلَدَها يَكونُ حَليما نَقيّا ؛
به زن، در ماهى كه زايمان كرده ، خرما بدهيد ، چرا كه فرزند او بردبار و پاك مىشود.
مكارم الأخلاق ، ص 169
حدیث (13) پيامبر صلىاللهعليهوآله :
ما مِن اِمْرَاَةٍ حامِلَةٍ اَكَلَتِ الْبِطِّيخَ اِلاّ يَكونُ مَولودُها حَسَنَ الْوَجْهِ وَ الْخُلُقِ ؛
هيچ زن باردارى نيست كه خربزه بخورد ، مگر اين كه فرزندش زيبا و خوش اخلاق مىگردد .
طب النبي صلىاللهعليهوآله ، ص 10
حدیث (14) امام على عليهالسلام :
كُلُوا التُّفّاحَ فَاِنَّهُ يَدْبَغُ المَعِدَةَ؛
سيب بخوريد، چرا كه معده را پاك مىكند.
كافى، ج 6، ص 357، ح 11
حدیث (15) امام صادق عليهالسلام :
اَلْكُمَّثرى يَدْبَغُ الْمَعِدَةَ وَ يُقَوّيها، هُوَ وَ السَّفَرجَلُ سَواءٌ، وَ هُوَ عَلَى الشِّبَعِ اَ نْـفَعُ مِنْهُ عَلَى الرِّيقِ وَ مَنْ اَصابَهُ طَخاءٌ فَـلْيَأكُـلْهُ ـ يَعنى عَلَى الطَّعامِ ؛
گلابى، معده را پاك و تقويت مىكند و بِه هم مثل گلابى است. خوردنش روى غذا سودمندتر است تا ناشتا. هر كس احساس سنگينى مىكند، آن را روى غذا بخورد.
كافى، ج 6، ص 358، ح 2
حدیث (16) امام صادق عليهالسلام :
كُلُوا الرُّمّانَ بِشَحْمِهِ، فَاِنَّهُ يَدْبَغُ الْمَعِدَةَ وَ يَزيدُ فِى الذِّهْنِ؛
انار را با پيهاش بخوريد، چرا كه معده را پاك مىكند و مايه رشد ذهن مىشود.
كافى، ج 6، ص 354، ح 12
حدیث (17) امام صادق عليهالسلام :
اَكْلُ الباقِلّى يُمَخِّخُ السّاقَينِ وَ يَزيدُ فِى الدِّماغِ وَ يُوَلِّدُ الدَّمَ الطَّرىَّ؛
خوردن باقلا، مايه تقويت مغز استخوانهاى ساق پا مىشود، توان مغز را افزون مىسازد و خون تازه توليد مىكند.
كافى، ج 6، ص 344، ح 1
حدیث (18) پيامبر صلىاللهعليهوآله :
عَلَيْكُمْ بِالدُّبّاءِ فَاِنَّهُ يُذَكِّى الْعَقْلَ وَ يَزيدُ فِى الدِّماغِ؛
كدو بخوريد، چرا كه عقل را تيز و (كارآيى) مغز را زياد مىكند.
بحارالأنوار، ج 63، ص 229، ح 18
حدیث (19) پيامبر صلىاللهعليهوآله :
لِلاِمامِ الحُسَيْنِ عليهالسلام : يا بُنَىَّ كُلِ الكَرَفْسَ، فَاِنَّها بَقْلَةُ الاَنْبياءِ مَغفولٌ عَنْها وَ هُوَ طَعامُ الخَضِرِ وَ اِلْياسَ وَ الْكَرَفْسُ يَفْتَحُ السُّدَدَ وَ يُذَكِّى الْقَلْبَ وَ يَرِثُ الْحِفْظَ وَ يَطْرُدُ الْجُنونَ وَ الْجُذامَ وَ البَرَصَ وَ الْجُبْنَ؛
پيامبر صلىاللهعليهوآله : فرزندم: كرفس بخور، چرا كه كرفس سبزى پيامبران است، از آن غفلت شده، خوراك خضر و الياس عليهماالسلام است. كرفس گرفتگى رگها را باز مىكند، دل را طراوت مىبخشد، حافظه را زياد مىكند و ديوانگى، جذام، پيسى و ترس را دور مىكند.
الفردوس، ج 5، ص 370، ح 8468
حدیث (20) امام صادق عليهالسلام :
اَطْعِمُوا الْمَبطونَ خُبزَ الاَْرُزِّ، فَما دَخَلَ جَوْفَ الْمَبطونِ شَىْءٌ اَنْفَعُ عَنْهُ، اَما اِنَّهُ يَدْبَغُ الْمَعِدَةَ وَ يَسُلُّ الدّاءَ سَلاًّ ؛
به كسى كه دل درد (اسهال)، دارد نان برنجى بدهيد، چرا كه براى دل درد چيزى مفيدتر از آن نيست. بدانيد كه آن، معده را پاك و درد را كاملاً آرام مىكند.
كافى، ج 6، ص 305، ح 2
حدیث (21) امام على عليهالسلام :
نِعْمَ الاِْدامُ اَلْخَلُّ يَكْسِرُ الْمِرَّةَ وَ يَطْفِئُ الصَّفْراءَ وَ يُحْيِى الْقَلْبَ؛
سركه، خوب خورشتى است، زرداب را مىشكند، صفرا را فرو مىنشاند و قلب را زنده مىكند.
كافى، ج 6، ص 329، ح 7
حدیث (22) امام صادق عليهالسلام :
اَلْبَصَلُ يَذْهَبُ بِالنَّصَبِ وَ يَشُدُّ الْعَصَبَ وَ يَزيدُ فِى الْخُطى وَ يَزيدُ فِى الْماءِ وَ يَذْهَبُ بِالحُمَّى؛
پياز، خستگى را مىبرد، اعصاب را قوى مىكند، قدمها را چاپك و نيروى جنسى را زياد مىكند و تب را مىبرد.
كافى، ج 6، ص 374، ح 2
حدیث (23) امام صادق عليهالسلام :
نِعْمَ الاِدامَ السَّمْنُ وَ اِنّى لاََكْرَهُهُ لِلشَّيْخِ؛
روغن حيوانى، خوب خورشتى است، ولى من آن را براى پير، خوشايند نمىدانم.
الدعوات، ص 152، ح 408
حدیث (24) امام على عليهالسلام :
اَكْلُ الْجَوزِ فى شِدَّةِ الحَرِّ يُهَيِّجُ الحَرَّ فِى الْجَوفِ وَ يُهَيِّجُ القُروحَ عَلَى الْجَسَدِ وَ اَكْلُهُ فِى الشِّتاءِ يُسَخِّنُ الكُلْيَتَيْنِ وَ يَدْفَعُ الْبَرْدَ ؛
خوردن گردو در گرماى شديد، حرارت بدن و زخمهاى تن را تحريك مىكند، امّا خوردن آن در زمستان، كليهها را گرم مىكند و سرما را دفع مىكند.
كافى، ج 6، ص 340، ح 1
حدیث (25) امام كاظم عليهالسلام :
عَلَيْكَ بِاللِّفْتِ فَكُلهُ ـ يَعْنى اَلسَّلجَمَ ـ فَاِنَّهُ لَيْسَ مِنْ اَحَدٍ اِلاّ وَ لَهُ عِرْقٌ مِنَ الْجُذامِ، وَ اللِّفْتُ يُذيبُهُ؛
شلغم بخور، زيرا هيچ كس نيست كه در او رگى از جذام نباشد، و شلغم اين رگ را مىسوزاند.
كافى، ج 6 ، ص 372، ح 1
حدیث (26) امام على عليهالسلام :
اِدَّهِنوا بِالزَّيْتِ وَ ائتَدِموا بِهِ، فَاِنَّهُ دُهْنَةُ الاَْخْيارِ و اِدامُ الْمُصْطَـفَينَ، مُسِحَتْ بِالْقُدْسِ مَرَّتَينِ، بورِكَتْ مُقْبِلَةً وَ بورِكَتْ مُدْبِرَةً، لا يَضُرُّ مَعَها داءٌ؛
امام على عليهالسلام : با روغن زيتون، بدن را چرب كنيد و با آن خورش درست كنيد، چرا كه روغن زيتون، روغن نيكان و خورشِ برگزيدگان است، دوبار به آن تقدس داده شده و در آن، چه در آغاز فصلش و چه در پايان آن، بركت نهاده شده است و با وجود آن، هيچ بيمارىاى زيان نمىرساند.
كافى، ج 6، ص 331، ح 4
حدیث (27) پيامبر صلىاللهعليهوآله :
مَنْ تَرَكَ اللَّحْمَ اَرْبَعينَ صَباحا ساءَ خُلُقُهُ. مَنْ اَكَلَ اللَّحْمَ اَرْبَعينَ صَباحا، قَسا قَلْبُهُ؛
هر كس چهل روز گوشت نخورد، بد اخلاق مىشود. هر كس چهل روز گوشت بخورد، سنگدل مىشود.
طب النبى، ص 5
حدیث (28) امام صادق عليهالسلام :
سُئِلَ اَبو عَبْدِاللّهِ عليهالسلام عَنِ الكُرّاثِ، فَقالَ: كُلْهُ، فَاِنَّ فيهِ اَرْبَعَ خِصالٍ: يُطَيِّبُ النَّكْهَةَ وَ يَطْرُدُ الرِّياحَ وَ يَقْطَعُ البَواسيرَ وَ هُوَ اَمانٌ مِنَ الْجُذامِ لِمَنْ اَدْمَنَ عَلَيْهِ؛
از امام صادق عليهالسلام درباره تره پرسيدند، فرمودند: آن را بخوريد، چرا كه در آن، چهار ويژگى است: دهان را خوشبو مىكند، بادها را از بدن مىبرد، بواسير را ريشه كن مىكند، و براى كسى كه پيوسته بخورد، مايه ايمنى از جذام است.
كافى، ج 6، ص 365، ح 4
حدیث (29) امام رضا عليهالسلام :
كَثْرَةُ اَكْلِ الْبَيْضِ وَ اِدْمانُهُ يورِثُ الطُّحالَ وَ رياحا فى رَأسِ الْمَعِدَةِ وَ الاِْمْتِلاءُ مِنَ الْبَيْضِ الْمَسْلوقِ يورِثُ الرَّبوَ وَ الاِْبْتِهارَ؛
زياد خوردن تخم مرغ و معتاد شدن به آن، بيمارى ورم طحال مىآورد و ايجاد كننده بادهايى در سرِ معده است و زياد خوردن تخممرغ آب پز، نفَس تنگى و نفَس بريدگى مىآورد.
بحارالأنوار، ج 59، ص 321
حدیث (30) امام رضا عليهالسلام :
يَنْبَغى اَنْ تَحْذَرَ... اَنْ تَجْمَعَ فى جَوفِكَ الْبَيضَ وَ السَّمَكَ فى حالٍ واحِدَةٍ، فَاِنَّهااِذَا اجْتَمَعا وَلَّدا القُولَنْجَ و رياحَ الْبَواسيرِ، وَ وَجَعَ الاَْضْراسِ؛
بپرهيز از اين كه... تخممرغ و ماهى را همزمان بِخورى، چرا كه هرگاه اين دو با يكديگر خورده شوند، قولنج، باد بواسير و دندان درد مىآورند.
حياة الامام الرضا، ج 1، ص 222
حدیث (31) پيامبر صلىاللهعليهوآله :
كُلِ الخَسَّ، فَاِنَّهُ يورِثُ النُّعاسَ وَ يَهْضِمُ الطَّعامَ؛
كاهو بخوريد، چرا كه خوابآور است و غذا را هضم مىكند.
مكارم الاخلاق، ص 183
حدیث (32) امام رضا عليهالسلام :
ـ لِبَعْضِ قَهارِمَتِهِ ـ : اِسْتَـكْثِروا لَنا مِنَ الباذَنـْجانِ، فَاِنَّهُ حارٌّ فى وَقْتِ الْبَرْدِ، بارِدٌ فى وَقْتِ الْحَرِّ، مُعْتَدِلٌ فِى الاَْوقاتِ كُلِّها جَيِّدٌ فى كُلِّ حالٍ؛
به يكى از پيشكاران خود ـ : براى ما، بادمجان زياد تهيه كنيد، چرا كه در هنگام سرما، گرم و در هنگام گرما، سرد است، در همه اوقات، معتدل و در هر حال، خوب است.
طب الائمة، ص 139
حدیث (33) امام صادق عليهالسلام :
اَلْجَزَرُ اَمانٌ مِنَ القُولَنْجِ وَ الْبَواسيرِ وَ يُعينُ عَلَى الجِماعِ؛
هويج، مايه ايمنى از قولنج و بواسير است و آميزش جنسى را تقويت مىكند.
كافى، ج 6 ، ص 372، ح 2
حدیث (34) پيامبر صلىاللهعليهوآله :
يا عَلىُّ اِفْتَتِحْ طَعامَكَ بِالْمِلْحِ، فَاِنَّ فيهِ شِفاءً مِنْ سَبْعينَ داءً مِنهَا: الجُنونُ وَ الْجُذامُ وَ الْبَرَصُ وَ وَجَعُ الْحَلْقِ وَ الاَْضراسِ وَ وَجَعُ الْبَطْنِ ؛
اى على! غذاى خود را با نمك آغاز كن، چرا كه در نمك درمان هفتاد درد است؛ ديوانگى، خوره، پيسى، گلودرد، دندان درد و دل درد، از جمله اين دردهاست.
وسائل الشيعة، ج 24، ص 406، ح 12
حدیث (35) امام صادق عليهالسلام :
نِعْمَ اللُّقْمَةُ الْجُبْنُ، تُعْذِبُ الْـفَمَ وَ تُطَيِّبُ النَّـكْهَةَ وَ تَهْضِمُ ما قَبْلَهُ وَ تُشَهِّى الطَّعامَ؛
چه خوب لقمهاى است پنير، دهان را تر و تازه و خوشبو مىكند، غذاى قبلى را هضم و غذا را مطبوع مىسازد.
بحارالأنوار، ج 63، ص 105، ح 11
حدیث (36) امام صادق عليهالسلام :
عَنْ اَبى عَبْدِ اللّهِ عليهالسلام قالَ: سَاَ لَهُ رَجُلٌ عَنِ الْجُبْنِ... فَقالَ لى: هُوَ ضارٌّ بِالْغَداةِ نافِعٌ بِالْعَشىِّ...؛
مردى درباره پنير از امام صادق عليهالسلام پرسيد. امام فرمودند: خوردن پنير، صبحگاهان مضرّ است و شامگاهان مفيد.
كافى، ج 6، ص 340، ح 3
حدیث (37) امام صادق عليهالسلام :
شَكا ذَريحٌ المُحارِبىُّ قَراقِرَ فى بَطْنِهِ اِلى اَبى عَبْدِاللّهِ عليهالسلام فَقالَ: اَتوجِعُكَ؟ قالَ: نَعَمْ. قالَ: ما= يَمْنَعُكَ مِنَ الحَبَّةِ السَّوداءِ وَ الْعَسَلِ لَها؛
ذريح محاربى، به امام صادق عليهالسلام گفت كه شكم او غُرغُر مىكند. امام پرسيدند: آيا درد هم دارد؟ گفت: آرى. امام فرمودند: چرا براى درمان آن از سياهدانه و عسل استفاده نمىكنى؟
طب الائمة، ص 100
حدیث (38) امام صادق عليهالسلام :
اَلْحَوكُ بَقْلَةُ الأَْنْبياءِ، اَما اِنَّ فيهِ ثَمانَ خِصالٍ: يُمْرِئُ وَ يَفْتَحُ السُّدَدَ وَ يُطَيِّبُ الجُشاءَ وَ يُطَيِّبُ النَّـكْهَةَ وَ يُشَهِّى الطَّعامَ وَ يَسُلُّ الدّاءَ وَ هُوَ أمانٌ مِنَ الجُذامِ وَ إذا اسْتَقَـرَّ فى جَوْفِ الإنسانِ قَمَعَ الدّاءَ كُلَّهُ؛
امام صادق عليهالسلام : ريحان، سبزى انبياست و در آن هشت خاصيت است: هضم كننده است، رگها و مجارى را باز مىكند، بازدم را خوشبو مىسازد، بدن را بوى خوش مىبخشد، اشتها آور است، درد را از بدن بيرون مىبرد، از جذام در امان مىدارد و چون وارد معده شود درد را بهكلّى از بين مىبرد.
كافى، ج 6، ص 364، ح 4
حدیث (39) امام رضا عليهالسلام :
اَلْحِمَّصُ جَيِّدٌ لِوَجَعِ الظَّهْرِ؛
نخود براى كمر درد مفيد است.
كافى، ج 6، ص 343، ح 4
حدیث (40) امام صادق عليهالسلام :
اَلْفُجُلُ اَصْلُهُ يَقْطَعُ الْبَلْغَمَ وَ لُـبُّهُ يَهْضِمُ وَ وَرَقُهُيَحْدِرُ البَولَ حَدرا؛
تُرب، ساقهاش بلغم را از بين مىبرد، خودش غذا را هضم مىكند و برگش به دفع كامل ادرار كمك مىكند.
كافى، ج 6، ص 371، ح 2
حدیث (41) امام صادق عليهالسلام :
لَوْ عَلِمَ اللّهُ فى شَىْءٍ شِفاءً اَكْثَرَ مِنَ الشَّعيرِ ما جَعَلَهُ غِذاءَ الاَْنْبياءِ عليهمالسلام ؛
اگر خداوند در چيزى بيشتر از جو شفادهندگى مىديد، آن را خوراك پيامبران قرار نمىداد.
مكارم الاخلاق، ص 154
حدیث (42) امام صادق عليهالسلام :
عَنْ اَبى الْحَسَنِ الاصبهانى: كُنْتُ عِنْدَ اَبى عَبْدِاللّهِ عليهالسلام فَقالَ لَهُ رَجُلٌ وَ اَنـَا اَسْمَعُ: جُعِلْتُ فِداكَ! اِنّى اَجِدُ الضَّعْفَ فى بَدَنى. فَقال لَهُ: عَلَيْكَ بِاللَّبَنِ، فَاِنَّهُ يُنْبِتُ اللَّحْمَ وَ يَشُدُّ الْعَظْمَ؛
ابوالحسن اصفهانى ـ : نزد امام صادق عليهالسلام بودم. شنيدم، مردى به ايشان گفت: فدايت شوم! در بدنم احساس ضعف مىكنم. امام عليهالسلام به او فرموند: شيربخور، چرا كه گوشت مىروياند و استخوان را محكم مىكند.
كافى، ج 6، ص 336، ح 7
حدیث (43) امام صادق عليهالسلام :
شَكا نَبىٌّ مِنَ الاَْنبياءِ اِلَى اللّهِ عَزَّوَجَلَّ اَ لْغَمَّ فَاَمَرَهُ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ بِاَكْلِ الْعِنَبِ؛
پيامبرى از پيامبران به درگاه خداوند عزوجل از غم و اندوه شكايت نمود. خداوند عزوجل او را به خوردن انگور، امر فرمود.
كافى، ج 6، ص 351، ح 4
حدیث (44) پيامبر صلىاللهعليهوآله :
كُلُوا الثُّومَ وَ تَداوَوا بِهِ، فَاِنَّ فيهِ شِفاءً مِنْ سَبْعينَ داءً؛
سير بخوريد و با آن درمان كنيد، چرا كه سير هفتاد بيمارى را شفا مىدهد.
مكارم الاخلاق، ص 182
حدیث (45) پيامبر صلىاللهعليهوآله :
عَلَيْكُمْ بِاللُّبانِ فَاِنَّهُ يَمْسَحُ الحَرَّ عَنِ الْقَلْبِ كَما يَمْسَحُ الإْصْبَعُ الْعَرَقَ عَنِ الْجَبينِ وَ يَشُدُّ الظَّهْرَ وَ يَزيدُ فِى الْعَقْلِ وَ يُذَكِّى الذِّهْنَ وَ يَجْلُو الْبَصَرَ وَ يُذْهِبُ النِّسيانَ؛
پيامبر صلىاللهعليهوآله : كندر بخوريد؛ زيرا همانطور كه انگشت، عرق را از پيشانى پاك مىكند، كندر هم سوزش قلب را مىبرد و كمر را محكم و عقل را زياد مىكند و ذهن را ذكاوت و چشم را جلا مىبخشد و فراموشى را از ميان مىبرد.
طب النبى ، ص 6
حدیث (46) امام صادق عليهالسلام :
الْغُبَيراءُ لَحْمُهُ يُنْبِتُ اللَّحْمَ وَعَظمُهُ يُنْبِتُ الْعَظْمَ وَ جِلْدُهُ يُنْبِتُ الْجِلْدَ وَ مَعَ ذلِكَ فَإِنَّهُ يُسَخِّنُ الْكُلْيَتَينِ وَ يَدْبَغُ الْـمَعِدَةَ وَ هُوَ اَمانٌ مِنَ الْبَواسيرِ وَ التَّقْتيرِ وَ يُقَوِّى السّاقَيْنِ وَ يَقْمَعُ عِرْقَ الْجُذامِ؛
امام صادق عليهالسلام : گوشت سنجد، گوشت را، هستهاش استخوان را و پوستش پوست را تقويت، و كليهها را گرم و ,معده را پاك مىكند، از بواسير و تسلسل ادرار جلوگيرى كرده، ساق پا را تقويت و رگ جذام را بهكلى از بين مىبرد.
كافى، ج 6، ص 361، ح 1
حدیث (47) پيامبر صلىاللهعليهوآله :
عَلَيْكُمْ بِالبِطّيخِ، فَاِنَّ فيهِ عَشْرَ خِصالٍ: هُوَطَعامٌ وَ شَرابٌ وَ اُشْنانٌ وَ رَيحانٌ وَ يَغْسِلُ الْمَثانَةَ وَ يَغْسِلُ الْبَطْنَ وَ يَكْثِرُ ماءَ الظَّهْرِ وَ يَزيدُ فِى الْجِماعِ وَ يَقْطَعُ البُرودَةَ وَ يُنَقِّى الْبَشَرَةَ ؛
خربزه بخوريد، چرا كه ده خاصيت دارد:غذاست، آب است، شستشو دهنده و خوشبو كننده است، مثانه را مىشويد، آب كمر را زياد مىكند، بر نيروى همبسترى مىافزايد، سردى مزاج را مىبَرَد و پوست را شاداب مىكند.
طب النبى ، ص 8
حدیث (48) پيامبر صلىاللهعليهوآله :
كُلُوا التّينَ الرَّطْبَ وَ الْيابِسَ فَاِنَّهُ يَزيدُ فِى الجِماعِ وَ يَقْطَعُ الْبَواسيرَ وَ يَنْفَعُ مِنَ النِّقْرِسِ ,والاِْبرِدَةِ؛
انجير تازه و خشك بخوريد، چرا كه قدرت همبسترى را زياد، بواسير را ريشه كن مىكند و براى نِقرِس و سردى مزاج مفيد است.
مكارم الاخلاق، ص 174
منبع:avini.com