عکس هنرپیشه ها

عکس هنرپیشه ها

عکس هنرپیشه ها

  • ورود کاربران

  • آمار

    • کل (online):۲۱۹
    • اعضا (online):۰
    • میهمان (online):۲۱۹
    • بازدید امروز::۷۷۷۶
    • بازدید دیروز::۱۹۹۹
    • بازدید کل::۱۹۱۷۴۶۷۳
  • نظرسنجی

  • تبلیغات

سبد خرید

چند لحظه صبر كنيد ...

چند لحظه صبر كنيد ...
اين کالا به سبد خريد شما اضافه شد
اين کالا را قبلا به سبد خريد خود اضافه کرده ايد
کالا مورد نظر از سبد خريد شما حذف شد
{ STORE_ERROR }
حذف شود؟
  • کد رهگیری

15 فروردين 1404 |

خوش آمديد!
خوش آمديد!

دسته بندی

  • شعر ایام وصال ----- بسیاااار زیبا

  • نیمه شب آواره و بی حس و حال در سرم سودای جامی بی زوال عرصه ای آغاز کردیم در خیال دل بیاد آورد ایام وصال از جدایی یک دو سالی می گذشت یک دو سال از عمر رفت و برنگشت دل بیاد آورد اول بار را خاطرات اولین دیدار را
  • تعداد نمایش : ۱۶۴۵
    تاریخ : 13 بهمن 1391

شعر ایام وصال ----- بسیاااار زیبا

نیمه شب آواره و بی حس و حال در سرم سودای جامی بی زوال عرصه ای آغاز کردیم در خیال دل بیاد آورد ایام وصال از جدایی یک دو سالی می گذشت یک دو سال از عمر رفت و برنگشت دل بیاد آورد اول بار را خاطرات اولین دیدار را
شعر ایام وصال ----- بسیاااار زیبا

 

نیمه شب آواره و بی حس و حال
        در سرم سودای جامی بی زوال
                   عرصه ای آغاز کردیم در خیال 
                                دل بیاد آورد ایام وصال
                                از جدایی یک دو سالی می گذشت
                               یک دو سال از عمر رفت و برنگشت
                          دل بیاد آورد اول بار را
                   خاطرات اولین دیدار را
             آن نظر بازی آن اسراررا
 آن دو چشم مست آهو وار را
هم چو رازی مبهم و سر بسته بود
      چون من از تکرار او هم خسته بود
               آمد و هم آشیان شد با من او
                  هم نشین و هم زبان شد با من او
                    خسته جان بودم که جان شد با من او
                                   ناتوان بود و توان شد با من او
                                            دامنش شد خوابگاه خستگی
                                    این چنین آغاز شد دلبستگی
                          وای از آن شب زنده داری تا سحر
                   وای از آن عمری که با او شد به سر
                مست او بودم ز دنیا بی خبر
      دم به دم این عشق میشد بیشتر
   آمد و در خلوتم دمساز شد
 گفتگو ها بین ما آغاز شد
گفتمش در عشق پا بر جاست دل
      گر گشایی چشم دل زیباست دل
           گر تو زورق شوی دریاست دل
                     بی تو شام بی فرداست دل
                        دل ز عشق روی تو حیران شد
                              در پی عشق تو سرگردان شد
                                    گفت در عشقت وفا دارم بدان
                                    من تو را بس دوست می دارم بدان
                                  شوق وصلت را به سر دارم بدان
                              چون توی مخمور خمارم بدان
                   با تو شادی می شود غم های من
               با تو زیبا می شود فردای من
    گفتمش عشقت به دل افزون شده
 دل ز جادوی رخت افزون شده
جز تو هر یادی به دل مدفون شده
           عالم از زیباییت مجنون شده
            بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش
               طعم بوسه از سرم برد عقل و هوش
                          در سرم جز عشق او سودا نبود                         
                              بهر کس جز او در این دل جا نبود
                           دیده جز بر روی او بینا نبود
             همچو عشق من هیچ گل زیبا نبود
          خوبی او شهره آفاق بود
 در نجابت در نکوهی طاق بود
روزگار اما وفا با ما نداشت
طاقت خوشبختی مار را نداشت
پیش پای عشق ما سنگی گذاشت
          بی گمان از مرگ ما پروا نداشت
                 آخر این قصه هجران بود وبس
                   حسرت و رنج فراوان بود و بس
                              یار ما را از جدایی غم نبود
                              در غمش مجنون عاشق کم نبود
                         بر سر پیمان خود محکم نبود
                             سهم من از عشق جز ماتم نبود
                          با من دیوانه پیمان ساده بست
             ساده هم آن عهد و پیمان را شکست
          بی خر پیمان یاری را گسست
   این خبر ناگاه پشتم را شکست
آن کبوتر عاقبت از بند رست
 رفت و با دلدار دیگر عهد بست
   با که گویم که او هم خون من است
        خصم جان و تشنه ی خون من است
                بخت بد بین وصل او قسمت نشد
                      این گدا مشمول آن رحمت نشد
                          آن طلا حاصل به این قیمت نشد
                   عاشقان را خوشدلی تقدیر نیست
               با چنین تقدیر بد تدبیر نیست
      از غمش با دود و غم همدم شدم
 باده نوش غصه او من شدم
مست و مخمور و خراب از غم شدم
                ذره ذره آب گشتم کم شدم
                        آخرش آتش زد دل دیوانه را
                              سوخت بی پروا پر پروانه را
                                عشق من از من گذشتی خوش گذر
                             بعد از این حتی تو اسمم رانبر
                       خاطراتم را تو بیرون کن ز سر
                  دیشب از کف رفت فردا را نگر
           آخر این یکبار از من بشنو پند
     بر من و بر روزگارم دل مبند
عاشقی را دیر فهمیدی چه سود
       عشق زیرین گسسته تارو پود
               گر چه آب رفته باز آید به رود
                          ماهی بیچاره اما مرده بود
                           بعد از این هم آشیانت هر کس است
                                     باش با او یاد تو ما را بس است  




حاصل جمع را بنویسید : بعلاوه






*حاصل جمع را بنویسید : بعلاوه



تعداد نمایش : ۱۶۴۵
تاریخ : 13 بهمن 1391

دسته بندی

برچسب ها



مطالب

گالری

{ DOWNLOAD_DOWNLOAD }

{ NEWS_NEWS }

{ FILM_FILM }

123
Bootstrap Slider

Copyrightes 2014 By RVKP CO. All Rightes Reserved